ПУБЛИКУМ Вистината на прво место
Историјата на мотоспортот крие неверојатни инвенции кои вреди да се споделат, а токму таква е приказната за Taruffi Italcorsa Tarf II – машина која апсолутно ги поместува границите на конвенционалниот дизајн.
Создаден во 1951 година од легендарниот италијански тркач, инженер и визионер Пиеро Таруфи, овој автомобил изгледа како да излегол од научно-фантастичен филм, а не од гаража во средината на минатиот век.
Концептот Bisiluro: Дизајн кој пркоси на логиката
Познат во автомобилскиот свет под прекарот Bisiluro (италијански за „двојно торпедо“), Tarf II се одликува со радикален и уникатен дизајн со два паралелни трупа. Наместо класична шасија каде што сè е на едно место, Таруфи го поделил автомобилот: во левиот труп бил сместен моторот, додека во десниот труп се наоѓал возачот. Ваквиот екстремен асиметричен профил имал една единствена цел – да го преполови отпорот на воздухот и да овозможи максимална брзина на правите патеки.
Срце од Maserati и брзина од 300 km/h
Оригинално, Tarf II бил придвижуван од моќен 1.7-литарски четирицилиндричен мотор на Maserati опремен со компресор, кој испорачувал импресивни 290 коњски сили. Со оваа конфигурација, Пиеро 
Таруфи излегол на легендарниот пат Via Appia во близина на Рим и буквално летал, достигнувајќи максимална брзина од речиси 300 km/h. Ова му овозможило да постави серија нови брзински рекорди на „летечки километар“ и „летечка милја“.
Специфично за овој модел е што преносот на силата на задните тркала се одвивал преку синџир – решение инспирирано од светот на мотоциклите, каде што Таруфи исто така имал богата историја. Подоцна во својот работен век, автомобилот бил модифициран и користел мотори од Ferrari.
Кокпит без волан
Ако мислите дека дизајнот е најчудниот дел, почекајте да ѕирнете во кабината. Кокпитот во десниот труп 
бил толку тесен што инженерите физички немале каде да монтираат класичен волан. Решението? Таруфи го управувал овој ѕвер користејќи два лоста (рачки), систем кој повеќе наликува на управување со тенк или авион отколку со тркачки автомобил. За дополнителна стабилност при екстремни брзини, Tarf II поседувал и приспособливи кормила на задниот дел, кои служеле за компензирање на силните странични ветрови.
Денес, Tarf II останува непроценлив дел од историјата на мотоспортот. Тој е совршен споменик на едно златно доба во кое инженерите не биле ограничени од строги регулативи, туку само од сопствената имагинација и законите на физиката.
